Hier het verhaal over Onze (Esther en Martijn) Kanjers als eerste James die bij ons kwam toen hij bijna 8 was en later volgde zijn (zo zou later blijken) grote vriend Kobus. (toen hij kwam heette hij Fransesco roepnaam Fresco) en na James zijn overlijden Puzzle onze Grand Basset Griffon Vendeen.

Hoe het begon de liefde voor de Basset:
We gingen op vakantie naar Frankrijk, onderweg hebben we een paar uurtjes in de auto liggen slapen toen we wakker werden van een Franse brul, we schrokken en keken met duffe ogen uit het autoraam en ik zag nog net hoe een BASSET over zijn oren struikelde en zo het stoepje af rolde! En daar op dat moment PATS BOEM het was gebeurd! Ik zwaaide de deur open van de auto en keek in zijn bruine ogen en ik was verliefd! Nooit in mijn leven had ik zulke trouwe, lieve en ondeugende ogen gezien. Martijn was inmiddels ook een beetje wakker geworden en was het met me eens dit was liefde op het eerste gezicht. Na een kort babbeltje (ons Frans was niet zo goed in die tijd) gingen ze weer verder ons met vlinders in de buik achterlatend. Vanaf dat moment zat de Basset in ons hoofd en hart!

Hoe het daarna ging:
We werkten allebei, Martijn 5 dagen ik 4 dagen dus het kon gewoon niet, wel wekelijks aan het dromen hoe het zou zijn als wij ooit zelf een Basset zouden hebben we kochten boeken, belde fokkers (gewoon voor informatie) zochten op het internet en probeerde contact te leggen met mensen in de buurt die een Basset hadden!, want we wisten zeker al duurt het nog lang er zal ooit zo’n heerlijk vellen monster in ons huis rond gaan lopen. In die tijd hebben we ook contact gezocht met een fokker bij ons in de buurt zodat we af en toe Basset lucht konden snuiven en weer even verder konden met die heerlijke snoeten in ons achterhoofd. We gingen regelmatig op bezoek.

En toen:
Ik was mijn werk een beetje zat, werkte al een eeuwigheid (naar mijn gevoel) in een bloemenwinkel en deed dit niet meer met zoveel plezier, ik wilde graag een opleiding gaan volgen zodat ik de verzorging in kon gaan, zo gezegd zo gedaan. Maar helaas na 9 maanden bleek dat mijn eigen gezondheid mij een beetje in de steek ging laten en helaas kon ik niet verder met mijn opleiding. Ik wist toen zeker (en gelukkig kon het ook) dat ik nooit meer 4 dagen zou kunnen werken en zo begon het gerichter zoeken naar een Basset uiteindelijk vorm te krijgen, ik kon bij een oud collega van Martijn 2 dagen komen werken (op kantoor) en het meest FANTASTISCHE was waar ik mocht een hond mee nemen. We hebben direct gebeld met de fokker bij ons in de buurt, we hoefde geen pup geef ons maar zo’n heerlijke lobbes die een nieuw huisje zoekt. En zo kwam James dus bij ons!!! Zijn verleden was erg triest, toen we hem ophaalde (bij de fokker die hem weer had terug gekregen) was hij sterk vermagerd, ze hebben dagen nodig gehad om zijn wonden te verzorgen (op zijn poten, staart buik) de fokker zat er huilend bij zo erg dat de vorige mensen hem zo hadden verwaarloosd. Toen wij James zagen hadden we het weer PATS BOEM VERLIEFD! We wisten gelijk die hoort bij ons (ondanks zijn leeftijd en mankementen) hij is meegegaan en ik heb nooit zo veel liefde gevoeld als toen voor James!

Na een jaar was de volgende stap natuurlijk logisch:
Het ging goed met James, hij was goed aangekomen, liep niet meer mank (artrose) door wat medicijnen zat lekker in zijn vel (letterlijk en figuurlijk) en hij was zo ontzettend lief de hele buurt kende hem en iedereen die hem zag was ontroerd door zijn blik. Hij was aardig grijs en dat vertederde ons zo. We wilde er graag nog een Basset bij dus zochten weer contact met de voor ons inmiddels zo vertrouwde fokker, met de vraag of ze misschien nog een herplaatser wisten. Ze hadden zelf net 2 honden terug gekregen die als pup zijnde samen naar iemand waren gegaan. Fresco zocht nog een nieuw huisje hij was toen 9 maanden maar erg rustig want we moesten natuurlijk niet te gek gaan doen met die Ouwe James. En zo kwam Kobus (zo hebben wij hem genoemd) bij ons. Eerlijk waar vanaf het allereerste moment dat ze elkaar zagen (op neutraal terrein begonnen) was het dikke mik tussen die twee en tot op de dag van James zijn overlijden nu alweer 3 jaar geleden is dat zo gebleven! Waar James was was Kobus en andersom, gaf ik veel geld uit aan 2 grote kussens, zonde had er net zo goed 1 kunnen nemen, want ze lagen altijd samen op 1 kussen, of samen op de bank dicht tegen elkaar aan met een klein plekje voor mij ertussen!

En toen was het 6 mei 2004 James overleed, na ruim 4 geweldige jaren die we met hem hebben gehad op 12 jarige leeftijd:

Na James zijn overlijden op 6 mei 2004 hebben we eerst rustig samen met Kobus ons verdriet om James proberen te verwerken en na een maand of 8 merkte we aan Kobus dat hij een maatje miste. Het is geen Bassethound geworden maar een Grand Basset Griffon Vendeen, Puzzle een teefje van nu 8 jaar oud die op ons pad kwam en die hier nu inmiddels ook alweer 2 jaar is.

Toekomst:
Ik hoop dat ik ooit een groot huis kan kopen met veel groen en grond erbij zodat ik daar een Basset opvang kan beginnen. Ik zou al mijn liefde en energie erin stoppen om zo voor alle Basset’s die het zo enorm verdienen, maar niet krijgen een plek te creëren waar ze welkom zijn, veilig zijn en liefde krijgen en ik weet zeker dat (al is het over 20 jaar) het ooit gaat lukken ook!