Max je kwam bij ons wonen
toen je al een jaar was, de vorige eigenaar zorgde niet goed
voor jou en dus kwam je via je fokker bij ons terecht. Een
betere keuze hadden we niet kunnen maken want jij was onze
rots in de branding, zo trouw en lief, een waardig lid van
de familie.
Later kreeg je er een speelkameraadje bij, nota bene een
jack russelpup, je moet wel af en toe gedacht hebben "wat
hebben jullie nu in huis gehaald". Maar jij hebt hem keurig
opgevoed en het is je beste vriendje geworden, alles deden
jullie samen.
Lieve
Max nu zit Boris alleen en mist je heel erg, je plek is leeg
en het huis lijkt ook zo leeg. Kijk je af en toe naar ons??
Je had artrose en dat werd steeds erger, je had pijn en dat
konden we niet meer aanzien. Je gaf ook zelf aan dat het
genoeg was en dat je na 10 jaar trouwe dienst klaar was om
naar de honden hemel te gaan.
Dag grote knuffelbeer.
Dikke kus van ons allemaal en een pootje van je maatje Boris.
