* 21 februari 1997
†
29 oktober 2007
Op 29 oktober in de vroege morgen hebben we
helaas afscheid moeten nemen van onze geliefde Jores.
Je was nog niet zo heel lang bij ons en je was al een oud
mannetje toen je bij ons kwam wonen. Vitaal was je zeker nog
voor je leeftijd, met uiteraard een eigen willetje. Je was
een ongelofelijke trotse hond, je achterpootjes altijd
netjes tegen elkaar aan tijdens het eten, je wandelde altijd
netjes met ons mee, de puppycursus in je jeugd had je toch
wel goed gedaan. Je kon zelfs los lopen, op z’n Bassets
uiteraard, soms Oost-Indisch doof. Dat je niet gewend was
dat wij Limburgs tegen je praatten maakte je niet uit, want
daar luisterde je dan ook niet naar. Voor een basset was je
niet bijzonder gek op eten, maar als je speelkameraardje
Kaya begon met het leegroven van de snoeptrommel of het
stelen van kattenvoer of onze koekjes, op een manier die wij
niet voor mogelijk hadden gehouden, deed je uiteraard wel
met haar mee. Je was een hele mooie hond, prachtig van kleur
en met de mooiste voorpoten die je je maar voor kan stellen.
En uiteraard dat paar immer treurige ogen.
Helaas ging het de laatste tijd niet meer goed met je, je
had last van je oude dag, op het laatst was je niet meer de
oude Jores en zelfs Kaya herkende jou niet meer. Er was
niets meer dat we konden doen om jou te helpen. Hoewel het
zo veel pijn doet dat wij deze keuze voor jou hebben moeten
maken, zullen we deze periode snel weer vergeten en zullen
we terugdenken aan de vrolijke, enthousiaste Jores.
We hopen dat je in de Bassethemel alle rust vindt die je
verdient en dat je zowel bij ons als bij je vorige baasjes
een tevreden leven hebt gehad en dat er iemand in de hemel
is die jou de hele dag achter je oortjes kriebelt… Kaya doet
haar best om de leegte die je achterlaat bij ons op te
vullen.
Een laatste aai over je bolletje, het ga je goed, lieve ouwe
Joosje. Dank je wel voor je liefde en warmte, we missen je
enorm.
Ben, Ruud & Kaya